Jeśli występują centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego wówczas osoba ma problemy z prawidłowym różnicowaniem dźwięków, lokalizacją źródła dźwięku, rozpoznawaniem wzorców dźwiękowych, analizą czasowych aspektów sygnału dźwiękowego, umiejętnością rozumienia mowy zniekształconej, rozumieniem mowy w hałasie. To znaczy, że osoba z tym zaburzeniem nie ma możliwości pełnego wykorzystania słyszanego sygnału akustycznego przy prawidłowym jego odbiorze w strukturach obwodowych (Katz, 1994).
Diagnoza i terapia słuchowa metodą Johansena skierowana jest do osób od niemowlęctwa do późnej dorosłości, z różnorodnymi problemami, u których stwierdza się m. in.:
Diagnoza jest postawiona na podstawie wykonanego za pomocą audiometru badania słuchu oraz dokładnego zbadania lateralizacji. Diagnoza obejmuje m.in. badanie progów słuchowych, progów dyskomfortu, test obuusznego słyszenia, ustalenie preferencji ucha, test dychotyczny (mowy bezznaczeniowej), badanie lateralizacji. Na tej podstawie przygotowywany jest indywidualny program stymulacji słuchowej.
Terapia trwa 6-12 miesięcy, polega na słuchaniu w domu przez 10 min dziennie indywidualnie filtrowanej muzyki instrumentalnej o różnych częstotliwościach, dobranej do konkretnej osoby po przeprowadzeniu badania diagnostycznego. Postępy terapii kontrolowane są co 6-12 tygodni (zależnie od wieku). Za każdym razem dziecko otrzymuje nową, specjalnie dla niego przygotowaną płytę CD z programem terapeutycznym.
Poniżej jest do pobrania kwestionariusz wstępnej diagnozy. Po otrzymaniu w kwestionariuszu wielu pozytywnych odpowiedzi należałoby się zastanowić nad przeprowadzeniem szczegółowej diagnozy proponowanej w terapii Johansena IAS.
Diagnosta i terapeuta:
Ewa Redmer